Silvia (ninotsjkawrites) wrote,
Silvia
ninotsjkawrites

Poem


Wolken, wind en zon

Ik huil traan na traan
Ik droog mijn ogen
Maar opnieuw is daar de traan
De traan en de lach
Ze lopen hand in hand
Ze behoren bij elkaar
En toch zijn ze zo verschillend.

Zo verschillend als de zon
en de wolk die ervoor schuift.
Maar dan is er ook nog de wind
die de wolk wegwuift,
terugstuurt naar huis.

Wolken, ze voorkomen
voorkomen dat het licht
het licht op ons schijnt.
Depressie komt over ons
Zelfs als het licht direct op ons schijnt
want wij zijn blind, wij zien niet.

En dat terwijl het enigste
wat wij verlangen is
de warmte van haar stralen op onze huid
haar aanraking als het ware.
Zij is alles wat wij ooit nodig zullen hebben.
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

  • 0 comments